Hys Wiktor

Urodziłem się 12.04.1936 w Bydgoszczy. Ojciec Jan i matka Franciszka (nazwisko rodowe Szmagaj). W roku 1940 wraz z rodziną zostaliśmy wysiedleni z Bydgoszczy do Niemiec, gdzie byliśmy przerzucani z jednego obozu pracy do drugiego. Po zakończeniu wojny, w roku 1946 powróciliśmy do Polski. Szkołę podstawową ukończyłem w 1951 roku w Bydgoszczy. Technikum Przemysłu Elektrycznego, o specjalności instalacji elektrycznych w przemyśle ukończyłem w Bydgoszczy w 1955 roku. Nakaz pracy otrzymałem do Gdańskiego Przedsiębiorstwa Elektryfikacji Rolnictwa, gdzie pracowałem na stanowisku kierownika budów. Od 1961 roku, przez trzy lata pracowałem w Bydgoskich Zakładach Terenowego Przemysłu Materiałów Budowlanych na stanowisku głównego energetyka. Następnie przez dwa lata pracowałem w spółdzielni pracy „Proczesam”, również jako główny energetyk.
W roku 1965 przeniosłem się do Energetyki Cieplnej w Bydgoszczy, w której kolejno pracowałem na stanowisku kierownika rejonu, inspektora odbiorów inwestycyjnych, kierownika Bydgoskiego Zakładu E.C. w Bydgoszczy oraz szefa produkcji na całe woj. bydgoskie. Z przedsiębiorstwa tego , w roku 1995 odszedłem na emeryturę. W latach osiemdziesiątych działałem w Miejskiej Radzie Narodowej w Bydgoszczy, przez dwie kadencje w komisji Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska. W roku 1991 brałem czynny udział w wyborach na senatora – desygnowany przez Stronnictwo Demokratyczne. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych przez jedną kadencję pełniłem funkcję Z-cy przewodniczącego Miejskiego Stronnictwa Demokratycznego w Bydgoszczy. W roku 1975 ukończyłem studia zaoczne w Akademii Techniczno – Rolniczej w Bydgoszczy w Instytucie Telekomunikacji i Elektrotechniki, w zakresie elektrotechniki przemysłowej, otrzymując tytuł zawodowy inż. Elektryka.
Za swoją działalność zawodową otrzymałem srebrną i złotą odznakę Zasłużony dla Energetyki. Za działalność społeczną otrzymałem Srebrny Krzyż Zasługi. Odznakę Zasłużony dla Bydgoszczy oraz Odznakę Honorową, za szczególne zasługi dla rozwoju województwa bydgoskiego.
Zona Stefania, emerytowana nauczycielka. Córka Dorota i syn Grzegorz oraz trzech chłopców wnuków i jedna najstarsza wnuczka, która urodziła mi prawnuka, a na chrzcie nadano mu imię Emil.

Copyrights © 2011 Biblioteka Główna Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego
Projekt i realizacja: Strony Internetowe OH! Studio